Δούρειος Ίππος - Podcasts
ΔΙΑΦΟΡΑΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣΟΠΛΙΣΜΟΣ

Η νέα πραγματικότητα των drone επίθεσης FPV

Rheinmetall Lynx

Από Σάββας Δ. Βλάσσης

Η επιχειρησιακή δράση των λεγομένων drone επίθεσης Θέας Πρώτου Προσώπου (FPV) διευρύνεται διαρκώς μεταξύ των αντιμαχομένων, στον πόλεμο της Ουκρανίας, με τα συγκεκριμένα συστήματα να έχουν λάβει χαρακτήρα περίπου “πυρομαχικών”. Είναι ένα όπλο υποστηρίξεως για μικρά κλιμάκια που έχει αποδείξει ότι μπορεί με υψηλή ακρίβεια να προκαλέσει σημαντικές απώλειες σε βαρύ υλικό και δευτερευόντως κατά προσωπικού. Είναι μία νέα πραγματικότητα, που όπως φαίνεται, μόλις ανοίγει μία νέα εποχή στα πολεμικά πράγματα.

Οι Ουκρανοί, ανακοίνωσαν επισήμως ότι από ενάρξεως του πολέμου έχουν καταρρίψει περισσότερα από 6.000 μη επανδρωμένα αεροσκάφη των Ρώσων. Ο αριθμός, πρέπει να διευκρινισθεί ότι αφενός αφορά ασφαλώς και μικρά drone, αφετέρου δείχνει την έκταση της χρησιμοποιήσεως τόσο των “απλών” drone για σκοπούς επιτηρήσεως – αναγνωρίσεως, όσο και των drone επίθεσης FPV.

Αυτή η νέα πραγματικότητα, έχει δημιουργήσει ήδη την ανάγκη για αντίμετρα, ώστε να μπορούν να προστατευθούν οι αντιμαχόμενοι από τέτοιου είδους “επισκέψεις”, στην περίπτωση των drone αναγνωρίσεως, και επιθέσεις, στην περίπτωση των drone FPV. Η ουκρανική ιστοσελίδα Radiosvoboda.org παρουσίασε στις 2 Δεκεμβρίου μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη με έναν ειδικό, ονόματι Σεργκέι Φλας, που έχει επιχειρησιακό υπόβαθρο και εμπειρία, με αποτέλεσμα να είναι σε θέση να προσφέρει μία συνολική εικόνα για την κατάσταση, όπως αυτή έχει ξεδιπλωθεί στον συγκεκριμένο πόλεμο. Τα στοιχεία που δίνει είναι αποκαλυπτικά και γι’ αυτό η συνέντευξη παρουσιάζεται μεταφρασμένη παρακάτω:

Τα drone FPV έχουν αλλάξει εντελώς το πεδίο της μάχης και αυτό δεν είναι το τέρμα. Τί να περιμένουμε στη συνέχεια – εξηγεί ο Σεργκέι Φλας

Τα drone FPV έχουν καταστεί ένας από τους βασικούς παράγοντες στο πεδίο της μάχης τον τελευταίο χρόνο στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο – και τώρα τον έχουν αλλάξει εντελώς. Αυτή η τεχνολογία προχωρά και αναπτύσσεται συνεχώς – έχει ήδη καταγραφεί χρήση drone FPV τη νύκτα, αλλά ούτε αυτό είναι το τέρμα. Ποιος είναι ο ρόλος τους στο πεδίο της μάχης τώρα, πώς αμυνόμαστε έναντι αυτών και πώς η Ουκρανία μπορεί να υπερκεράσει τη Ρωσία στην απόκτηση όπλων αυτού του τύπου – ρώτησαν οι δημοσιογράφοι του προγράμματος ‘Donbass.Realii’ τον Σεργκέι Φλας, έναν ειδικό στον τομέα.

– Βλέπουμε όλο και περισσότερο ότι τα μη επανδρωμένα FPV αρχίζουν να εξουδετερώνουν αρκετά δυναμικά το πυροβολικό, συμπεριλαμβανομένου του πυραυλικού, που βάλει πολύ πιο μακριά από τους σωλήνες πυροβόλων, ή συστήματα αεράμυνας. Υπάρχει όριο στην απειλή από τα FPV;

Εάν νωρίτερα, στην αρχή ενός πολέμου πλήρους κλίμακας, τα drone FPV χτυπούσαν σε απόσταση περίπου 5-7 χλμ., τώρα μπορούμε να μιλάμε για επίσημα καταγεγραμμένες πτήσεις drone FPV σε απόσταση ως και 25 χλμ. Για να επιτευχθεί αυτό, υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις.

Πρώτα απ’ όλα, απαιτείται η σωστή τοπογραφία του εδάφους, είναι απαραίτητη η χρήση drone FPV σε ρόλο αναμεταδότη, αφού οι αναμεταδότες παρέχουν εμβέλεια πτήσης και ασύρματη επικοινωνία. Χωρίς αναμεταδότες, τα drone πετούν 5-7 χλμ. ενώ με αναμεταδότες 15-17 χλμ.

Ως εκ τούτου, το δεύτερο κριτήριο είναι η ικανότητα μεταφοράς μιας κεφαλής σε τέτοια απόσταση, γιατί όλοι καταλαβαίνουμε ότι η διάρκεια ζωής της μπαταρίας ενός drone δεν είναι άπειρη και πρέπει να παρέχει χρόνο πτήσης ώστε το drone να μπορεί να πετάξει σε αυτή την απόσταση με βαριά πυρομαχικά. Επομένως, υπάρχουν μόνο δύο παράγοντες: η ασύρματη επικοινωνία και η χωρητικότητα της μπαταρίας, που επιτρέπουν στο drone να πετάξει σε τέτοιες αποστάσεις.

Το Κλασικό FPV έχει σχεδιαστεί για βάρος περίπου 1-15 κιλά – αυτό ισούται με ένα βλήμα RPG για προσβολή τεθωρακισμένων οχημάτων. Δηλαδή, ένα τέτοιο FPV μπορεί να εκτοξευθεί κατά προσέγγιση σε απόσταση την οποία ανέφερα ήδη – μέχρι και 20 χλμ. Έχω πετύχει FPV που χρησιμοποιούσαν εναντίον μας οι Ρώσοι, τα οποία είχαν 2 ή περισσότερα όπλα, μέχρι 5 κιλά. Δεν έχω δει πάνω από πέντε. Αντίστοιχα, τέτοια drone πετούν σε μικρότερες αποστάσεις, επειδή το drone είναι πολύ βαρύ – η μπαταρία εξαντλείται γρήγορα, αλλά αυτό χρησιμοποιείται επίσης όπου οι αποστάσεις για πτήσεις είναι μικρότερες.

Έγκριση προγράμματος προμήθειας Αυτόνομων Πυρομαχικών για ΓΕΣ και ΔΕΠ

– Δηλαδή, χονδρικά, η μέγιστη εμβέλεια που θα μπορούσε να επιτευχθεί, έχει ήδη επιτευχθεί;

Όχι, η εμβέλεια μπορεί να αυξηθεί. Αυξάνεις το μέγεθος του drone, μεγαλώνεις την μπαταρία, αλλάζεις την παροχή, ανεβάζεις τις κεραίες ακόμα πιο ψηλά, εγκαθιστάς πιο ισχυρούς πομπούς. Κατ’ αρχάς, σύμφωνα με την εκτίμησή μου, είναι δυνατό να φτάσουμε τα 40 χλμ. Αυτό, γενικά, δεν θα διαφέρει από το σύστημα ελέγχου του Lancet, του «μεγαλύτερου αδερφού» του FPV. Καθώς η απόσταση ελέγχου ενός drone FPV είναι 40 χλμ., μπορεί και να πετάξει σε τέτοια απόσταση. Δηλαδή θεωρητικά και πρακτικά, είναι μια πραγματικότητα.

– Πρόσφατα, εμφανίστηκαν πλάνα όπου drone FPV πετούν σε κτίρια, πετούν στο δάσος ανάμεσα από δέντρα. Αυτό δεν παρεμβαίνει στο σήμα; Αυτά γίνονται χάρη στον αναμεταδότη;

Πώς είναι δυνατόν να επιχειρείς σε τόσο δύσκολες συνθήκες; Αυτό είναι εφικτό χάρη στους αναμεταδότες και στις μικρότερες αποστάσεις, όπου το σήμα μπορεί να περάσει μέσα από εμπόδια. Κτίρια, επί παραδείγματι. Αλλά δεν είναι μυστικό ότι αν εκτοξεύσεις το drone από πιο κοντινή απόσταση, το επίπεδο του σήματος θα είναι ισχυρότερο και θα μπορεί να περάσει μέσα από τοίχους.

Αυτό επιτυγχάνεται επίσης με τη χρήση ορισμένων περιοχών βίντεο. Μπορεί να μεταδοθεί, για παράδειγμα, σε 5,8 GHz και 1,3 GHz, δηλαδή είναι καλύτερο να επιλέξεις ένα συγκεκριμένο εύρος για εργασία μέσα στο κτίριο. Δεν θα αποκαλύψω τί και πώς, τις εξελίξεις μας. Κάθε κατασκευαστής έχει το δικό του, αλλά μπορεί να γίνει κι αυτό.

Και χρειαζόμαστε έναν αναμεταδότη, πρώτα απ’ όλα, για να φέρει το FPV κατευθείαν στο έδαφος σε μεγάλη απόσταση και να προσβάλει τον στόχο. Όλοι καταλαβαίνουν ότι θα υπάρξει σύνδεση στον αέρα, αλλά μόλις αρχίσουμε να κατεβαίνουμε – το επίπεδο του σήματος μας θα πέσει αμέσως, θα αρχίσουν οι παρεμβολές και θα είναι κρίμα πριν φτάσει 20 μέτρα από τον στόχο, το FPV απλώς να χάνει την επικοινωνία με τον σταθμό ελέγχου. Επομένως, για να διασφαλίσουμε ότι αυτό δεν θα συμβεί, ανεβάζουμε τον αναμεταδότη ψηλά. Και, σύμφωνα με τις συνθήκες διάδοσης των ραδιοκυμάτων, αρκεί να σηκώσουμε τον αναμεταδότη 30 μέτρα περίπου, για να εξασφαλίσουμε επικοινωνία με το FPV στα 25 χλμ.

Υπάρχουν δύο εντελώς διαφορετικές λύσεις. Κάποιος ανεβάζει [αναμεταδότες] σε ελικόπτερα ή drone. Κάποιος σηκώνει με drone. Δηλαδή, έχοντας ορίσει, για παράδειγμα, μια αποστολή πτήσης να πηγαινοέρχεται στον αέρα πέρα ​​δώθε ή σε κύκλους, για αρκετές ώρες συνεχώς. Ένα drone βενζίνης ειδικά – θα μπορεί να φέρει αναμεταδότη και να πετάει πάνω από θέσεις, διασφαλίζοντας την επικοινωνία. Και αυτό που είναι πιο σημαντικό στην αναμετάδοση, είναι ότι μπορούμε με αυτό τον τρόπο να κρύψουμε τη θέση του πληρώματος, γιατί αυτό είναι το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα σήμερα.

Παρακολουθούμε ρωσικές ομάδες ελεύθερων σκοπευτών FPV – και τελικά είναι δικές μας. Μπορεί να κατασκευαστεί εξοπλισμός, μπορούν να κατασκευαστούν drone αλλά είναι πολύ δύσκολο να εκπαιδεύσεις έναν ικανό πιλότο. Στην πραγματικότητα, είναι μια μακρά διαδικασία και δεν προσφέρεται σε όλους, έτσι όλοι οι πιλότοι προσπαθούν να παραλλαχθούν και να κρυφτούν, για να μην μπορεί να τους καταστρέψει ο εχθρός.

Αν, για παράδειγμα, κάθονται σε κάποιο κτίριο, μπορεί να υπολογιστεί η θέση τους από εξωτερικές κεραίες, που διακρίνονται. Εάν λειτουργούν μέσω αναμεταδότη, τότε ο αναμεταδότης μπορεί απλά να αιωρείται ένα χιλιόμετρο από την θέση τους και αυτοί μπορούν να κρυφτούν κάπου αλλού με μικρές εσωτερικές κεραίες, που παρέχουν επικοινωνία. Αλλά εδώ είμαστε πιο προχωρημένοι από τους Ρώσους. Ευτυχώς, αυτοί χρησιμοποιούν λιγότερο επαναλήπτες από εμάς.

– Το εύρος τιμών για το FPV φαίνεται να διαφέρει – ξεκινά από 400 $ και υπερβαίνει τα 1.000 $. Όπως καταλαβαίνω, εξαρτάται κάπως από τη διαμόρφωση. Αλλά αν μιλάμε για αντίμετρα, υπάρχει ανάλογη χρηματοδότηση και ταυτόχρονα μαζικό τρόπος προστασίας από αυτήν την απειλή;

Η εκτίμησή σου είναι πολύ σωστή. Το drone κοστίζει περίπου 400-500 $. Μπορεί να κοστίσει λίγο παραπάνω αν έχει SATNAV. Αλλά αν είναι καμικάζι drone που πετά προς μία κατεύθυνση, δεν χρειάζεται GPS, ας πούμε. Δηλαδή για να μειωθεί η τιμή αφαιρούνται όσο περισσότερα γίνεται. Επομένως, το κόστος ενός drone σε μεγάλες παρτίδες είναι 400-500 $. Πολλοί άνθρωποι μιλούν για 300 $, αλλά είναι δύσκολο να βρεθούν.

Ο μόνος τρόπος για να καταρρίψετε τα drone FPV, καθώς πετούν πολύ γρήγορα και μπορούν να φτάσουν σε ταχύτητες 100 χ.α.ώ., είναι προβληματικό με χρήση φορητών όπλων σε τέτοιες ταχύτητες. Επομένως, μπορούμε να πούμε ότι ο μόνος τρόπος καταπολέμησης των drone είναι ο Ηλεκτρονικός Πόλεμος. Μέσα Ηλεκτρονικού Πολέμου. Εδώ μπορούμε να εργαστούμε προς δύο κατευθύνσεις.

Το πρώτο είναι να σιγήσει (mute) το κανάλι λήψης στο ίδιο το drone FPV, ώστε να μην «ακούει» εντολές από το τηλεχειριστήριο. Και η δεύτερη επιλογή είναι να τυφλώσετε ή να σιγήσετε, μπορείτε να το ονομάσετε διαφορετικά, τον ίδιο τον σταθμό ελέγχου, που βρίσκεται πολύ μακριά, στον οποίο μεταδίδει το σήμερα βίντεο το drone. Αυτό γίνεται για να μην βλέπει ο σταθμός ελέγχου την εικόνα βίντεο, δεν επιτρέπει να το κάνει.

Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή, όλα τα υπάρχοντα μέσα είναι αναποτελεσματικά. Κατά τη γνώμη μου, η απόδοση είναι περίπου 30-35%. Δηλαδή δεν μπορεί να ειπωθεί ότι είναι άχρηστα πράγματα, αλλά δεν μπορώ να πω ότι προσφέρουν 100% προστασία.

– Αρκετά τεράστιες παρτίδες drone FPV εμφανίστηκαν το περασμένο φθινόπωρο. Από αυτό το φθινόπωρο, έχουν ήδη αλλάξει εντελώς το πεδίο της μάχης. Κάποια εικόνα για το τί να περιμένουμε στο πλαίσιο των drone FPV και της μάχης, για παράδειγμα, την άνοιξη; Άλλωστε, οι συνθήκες για πτήσεις με drone θα είναι κάπως χειρότερες τον χειμώνα.

Σίγουρα αναπτύσσουμε drone και σε αυτόν τον τομέα. Και οι Ρώσοι αναπτύσσουν την κατεύθυνση των drone – πρόκειται για αμφίπλευρο αγώνα. Δηλαδή, σκεφτόμαστε να χρησιμοποιήσουμε το σύστημα Ηλεκτρονικού Πολέμου και να καταστείλουμε τα κανάλια που ανέφερα. Το σκέφτονται και οι Ρώσοι. Αυτό που μπορεί να γίνει είναι η μετάβαση σε μη τυπικές συχνότητες. Τόσο εμείς όσο και οι Ρώσοι, ο εχθρός μας, συζητάμε επί του παρόντος αυτές τις επιλογές.

Δηλαδή, να πάμε σε εκείνες τις εμβέλειες που δεν υπάρχουν έτοιμα μέσα Ηλεκτρονικού Πολέμου, εκεί όπου θα είναι προβληματική η καταστολή των drone και, κατά συνέπεια, θα απαιτηθεί χρόνος τόσο για εμάς όσο και για τον εχθρό να φτιάξουμε μέσα Ηλεκτρονικού Πολέμου για νέα βεληνεκή. Στη συνέχεια – μπορείτε να μεταβείτε σε άλλες περιοχές και ούτω καθεξής, επ’ άπειρο. Επομένως, το κύριο ζήτημα τώρα είναι η προμήθεια εξαρτημάτων, επειδή η Κίνα έχει προσανατολισθεί σε αυτό αρκετά έντονα, περιορίζοντας την προμήθεια εξαρτημάτων. Και το δεύτερο μέρος είναι τα μέσα Ηλεκτρονικού Πολέμου για την καταστολή αυτών των drone.

– Γράφετε ότι τα περισσότερα FPV πετούν στην περιοχή 850-930 MHz. Ποιο είναι το πρόβλημα της μετάβασης σε νέες συχνότητες; Ισχύει αυτό, σχετικά, με τις χρεώσεις;

Ναι, πρώτα απ’ όλα, θα χρειαστεί να αλλάξουν εντελώς οι πλακέτες, να χρησιμοποιηθούν άλλες, ας πούμε, πομποδέκτες, να χρησιμοποιηθεί διαφορετική συλλογή κεραιών. Επιπλέον, θα χρειαστεί να επιλεγούν αυτές οι συχνότητες, γιατί στην πράξη, αν κοιτάξουμε ολόκληρο το φάσμα ραδιοσυχνοτήτων, τα πάντα είναι κατειλημμένα. Και θα βασανιστούμε για να βρεθεί κάποια ελεύθερη περιοχή που μπορεί να χρησιμοποιηθεί.

Υπήρχαν, φερ’ ειπείν, καταστάσεις όταν άλλαξε η συχνότητα του drone και δεν πετούσε επειδή, όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, σε αυτή την περιοχή λειτουργούσε ο πομπός ψηφιακής εκπομπής T2. Κανείς δηλαδή, δεν το είχε λάβει υπ’ όψιν του. Δεν υπάρχουν απολύτως ελεύθερες συχνότητες και πρέπει αυτό να το προσεγγίσεις προσεκτικά, επειδή τα συστήματα ανίχνευσης ραδιοσυχνοτήτων λειτουργούν σε ορισμένες συχνότητες, αυτές που λειτουργούν τα συστήματα αεράμυνας, τα οποία μπορούν επίσης να επηρεάσουν τα drone. Επομένως, είναι δυνατό να το κάνουμε, αλλά, και πάλι, όλες αυτές οι συχνότητες είναι μη τυποποιημένες, επομένως οι διεθνείς κατασκευαστές δεν παράγουν ποικιλία από έτοιμα εξαρτήματα για μη τυποποιημένες συχνότητες. Ή απλώς απαγορεύονται στον κόσμο, επειδή η αεροπορία πετά εκεί.

Μπορούμε, για παράδειγμα, να πάμε στις συχνότητες FPV των 960-1020 MHz, αλλά αν ανεβούμε ψηλότερα, στα 1040 MHz, τότε υπάρχουν συχνότητες που απαγορεύονται σε όλο τον κόσμο – σε αυτές τα αεροπλάνα ανταλλάσσουν πληροφορίες μεταξύ τους και λειτουργεί ένα σύστημα που αποτρέπει τη σύγκρουση αεροπλάνων.

Οι Ρώσοι, άκουσα, προσπάθησαν να μπουν σε αυτό το εύρος, λέγοντας, “ούτως ή άλλως τίποτα δεν πετά πάνω από την Ουκρανία, οπότε γιατί όχι”; Αλλά κανείς κατασκευαστής στον κόσμο δεν θα συμφωνήσει να παράγει εξοπλισμό, γνωρίζοντας τι είναι αυτές οι συχνότητες και πόσο σημαντικές είναι για την ασφάλεια πτήσεων.

Αναφέρομαι στο γεγονός ότι όλες οι συχνότητες στον κόσμο χρησιμοποιούνται ήδη κάπου και είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί ένας κατασκευαστής που θα συμφωνήσει να φτιάξει μια ενότητα (module). Ως εκ τούτου, πιθανότατα θα πρέπει να αγοράσεις έτοιμες λύσεις μεγάλου εύρους και κατά κάποιο τρόπο να τις προγραμματίσεις ανεπίσημα μόνος σου.

– Λαμβάνοντας υπ΄όψιν όλες αυτές τις δυσκολίες και τις προσπάθειες και από τις δύο πλευρές, τί θα συμβεί εάν η μία από τις δύο πλευρές μπορεί να το πετύχει και η άλλη δεν μπορεί;

Στην πραγματικότητα, αποκλείεται μια τέτοια κατάσταση, αφού εμείς, όπως και ο εχθρός μας, χρησιμοποιούμε τις ίδιες τεχνολογίες, στα ίδια προϊόντα και πάντα θα υπάρχει τέτοιος πόλεμος από δύο πλευρές. Θα πηδάμε μεταξύ διαφορετικών συχνοτήτωνκαι αυτό το πράγμα δεν τελειώνει ποτέ γιατί πάντα υπάρχουν κάποιες λύσεις.

Εάν μιλάτε για το μέλλον, όπου, υποθετικά, θεωρούμε ότι όλες οι συχνότητες συνθλίβονται από Ηλεκτρονικό Πόλεμο (ναι, κάποια στιγμή στο μέλλον θα συμβεί αυτό), τότε θα τεθούν σε χρήση συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης που λειτουργούν βασισμένα σε μια εικόνα. Το συζητάμε ήδη σοβαρά για μεγάλα drone, συστήματα με πτέρυγες.

Λέμε δηλαδή ότι θα υπάρχει προσδιορισμός θέσεως και πλοήγηση διά εικόνας. Συμπεριλαμβανομένων – εντοπισμού του στόχου, καταστροφής του κ.ο.κ. Βλέπουμε δηλαδή τους πρώτους σπόρους αυτής της αντίληψης (concept) στο Mavic 3, το οποίο μπορεί να επιστρέψει πίσω χάρη στην αντίθεση εικόνων του εδάφους υπό ορισμένες συνθήκες. Δηλαδή, οι εργασίες πάνω σε αυτό βρίσκονται σε εξέλιξη.

– Δημοσιεύσατε φωτογραφίες του REB επί θόλου σε ρωσικά άρματα μάχης με κινεζικά εξαρτήματα. Πόσο βοηθάει στην προστασία σας; Στην τεχνολογία, βλέπουμε πλέον πολλά πλέγματα – διαφορετικών τύπων και διαμέτρων, αλλά τι γίνεται με τον Ηλεκτρονικό Πόλεμο;

Το σύστημα Ηλεκτρονικού Πολέμου Θόλου είναι ένα είδος τάφρου. Το περιγράφουμε έτσι απλά, επειδή δημιουργεί έναν προστατευτικό θόλο γύρω από το αντικείμενο, δεν έχει σημασία αν είναι θωρακισμένο ή όχι. Όπως έχω ήδη υπολογίσει, είναι 30-35% αποτελεσματικό έναντι των FPV. Θα εξηγήσω γιατί. Το FPV μπορεί να πετάξει από διαφορετικές αποστάσεις: φυσικά, όσο πιο κοντά είναι, τόσο πιο δύσκολο είναι να το παρεμβάλεις. Είναι άλλο πράγμα όταν πετά το FPV από τα 2 χλμ. και εντελώς διαφορετικά αν πετά από τα 8 χλμ.

Τα επίπεδα σήματος είναι διαφορετικά, επομένως η παρεμβολή του FPV είναι ευκολότερη στη μία περίπτωση και δυσκολότερη στην άλλη. Επιπλέον, ο εχθρός μας, όπως εμείς, χρησιμοποιεί κατευθυντικές κεραίες, ενισχυτές σήματος και η προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση συνεχίζεται συνεχώς. Επομένως, κάποια drone μπορούν πράγματι να εξαλειφθούν.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι υπάρχουν διαφορετικά πρωτόκολλα ελεγκτών πτήσης και ασύρματων διεπαφών: μερικά είναι πιο σταθερά, άλλα λιγότερο. Μόλις αναπτυχθούν νέα εργαλεία Ηλεκτρονικού Πολέμου, ο συγγραφέας αυτών των πρωτοκόλλων τα βελτιώνει, καθιστώντας τα πιο ανθεκτικά στον Ηλεκτρονικό Πόλεμο. Είναι δηλαδή ένα ατελείωτο παιχνίδι στο οποίο υπάρχουν τρία μέρη: εμείς, ο αντίπαλός μας και ο προγραμματιστής αυτών των λύσεων. Επομένως, χωρίς αμφιβολία, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το σύστημα Ηλεκτρονικού Πολέμου επί θόλου, μπορούμε να προσπαθήσουμε να το εγκαταστήσουμε, αλλά είμαι εναντίον μιας τέτοιας για έναν άλλο λόγο.

Το σύστήμα Ηλεκτρονικού Πολέμου Θόλου θα πρέπει να είναι έξυπνο. Δεν έχει νόημα να ακτινοβολείς ισχύ στον αιθέρα διαρκώς. Πρώτα απ’ όλα, χρειαζόμαστε ισχυρό συσσωρευτή γι’ αυτό, είμαστε ορατοί στη συλλογή ηλεκτρονικών εκπομπών του εχθρού, γιατί, φανταστείτε – υπάρχει μια συγκεκριμένη κεραία στο πεδίο που εκπέμπει ισχύ 50 watt.

Αυτό φυσικά, θα γίνει αντιληπτό στον εχθρό και θα μπορεί να προσαρμοστεί εναντίον μας. Ένας σωστός θόλος θα πρέπει να λειτουργεί ως εξής: να είναι παθητικής λειτουργίας, να καταγράφει τα drone, εν συνεχεία να ενεργοποιείται για ορισμένο χρονικό διάστημα, να καταστέλλει το drone και σβήνει ξανά για να λειτουργεί σε κατάσταση αναμονής. Μια τέτοια τεχνολογία βέβαια είναι πιο ακριβή, αναπτύσσεται στη Δύση.

Για παράδειγμα, το συγκρότημα American Titan, με το οποίο έχουμε εφοδιαστεί, λειτουργεί σύμφωνα με αυτήν την αρχή. Άλλη διαμόρφωση δηλαδή – δεν εκπέμπουμε τίποτα. Βλέπει το drone – το καταστέλει και ανοίγει ξανά την επόμενη διαμόρφωση λειτουργίας.

Όλες οι λύσεις που εφαρμόζουμε επί του παρόντος μόνοι μας στην Ουκρανία – εκπέμπουν διαρκώς. Ως αποτέλεσμα, έχουμε σπατάλη ηλεκτρικής ενέργειας, υπάρχει συνεχής έκθεση, ας πούμε, του προσωπικού που μπορεί να βρίσκεται κοντά. Δυστυχώς, η αποτελεσματικότητα είναι αμφισβητήσιμη.

Ασχολούμαι στενά με αυτό το θέμα, επισκεπτόμαστε τοποθεσίες δοκιμών μαζί με συναδέλφους από την υπηρεσία Ηλεκτρονικού Πολέμου, πραγματοποιούμε δοκιμές διαφόρων συστημάτων. Ήμουν επίσης στην κριτική επιτροπή ενός κλειστού διαγωνισμού που πραγματοποιήθηκε από το Υπουργείο Ψηφιοποίησης, μαζί με προγραμματιστές εργαλείων Ηλεκτρονικού Πολέμου εναντίον FPV και, σύμφωνα με τα αποτελέσματα πολλών δεκάδων ομάδων που ήταν εκεί, κανείς δεν μπόρεσε να προσφέρει 100% λειτουργική προστασία Ηλεκτρονικού Πολέμου.

Έχω ακόμη και ένα περισσότερο ή λιγότερο ανέκδοτο. Παλιά, αυτοί που σχεδίαζαν και κατασκεύαζαν γέφυρες την φόρτωναν με φορτίο κατά τα εγκαίνια και ολόκληρη η ομάδα του έργου στεκόταν κάτω από τη γέφυρα. Ήταν μια ένδειξη ότι οι σχεδιαστές, οι δημιουργοί εμπιστεύονται το προϊόν τους.

Με τον ίδιο τρόπο, εγγυώμαι 100% προστασία στους ανθρώπους που δημιουργούν θόλους για τον στρατό – τους προτείνω να εκτεθούν σε επίθεση από FPV. Ποιος θέλει; Κανείς δεν θέλει. Στην προκειμένη περίπτωση, μιλάμε για κάποιον που προσπαθεί να επιβάλει στον στρατό ένα σύστημα που ο ίδιος δεν πιστεύει σε αυτό.

Αν εφευρεθεί ένας τέτοιος θόλος, και θα εφευρεθεί, το μόνο ερώτημα είναι ποιος θα το κάνει πρώτος -εμείς ή οι Ρώσοι, γιατί ασχολούνται και αυτοί με αυτό το θέμα- τότε φυσικά θα το μάθω. Και μπορώ να πω ότι αυτή η λύση, ας πούμε, εγγυάται την ασφάλεια του προσωπικού και του υλικού, έστω και όχι 100%, αλλά τουλάχιστον κατά 80%.

Θητεία στην Φινλανδία: drones, όχι tablets

 

Tags

Related Articles

Back to top button
Close