Δούρειος Ίππος - Podcasts
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Άσκηση Διασπαρμένων Προωθημένων Δυνάμεων της USAF με CCA

Από Σάββας Δ. Βλάσσης

Μια απαιτητική άσκηση στο πλαίσιο της αναπτύξεως επιχειρησιακής αντιλήψεως για τα Συνεργατικά Αεροσκάφη Μάχης (CCA) πραγματοποίησε η Αεροπορία των ΗΠΑ (USAF) μεταξύ 20-24 Ιουλίου, στην αεροπορική βάση Κριτς, στην έρημο της Νεβάδας. Η άσκηση διεξήχθη από την Μονάδα Πειραματικών Επιχειρήσεων (EOU) CCA στο πλαίσιο ενός αληθοφανούς επιχειρησιακού περιβάλλοντος που προσομοιώνουν οι ασκήσεις Ευέλικτης Ανάπτυξης Μάχης (Agile Combat Employment).

Η ACE, ανταποκρίνεται στο νέο επιχειρησιακό δόγμα της USAF για την διεξαγωγή αεροπορικών επιχειρήσεων εναντίον σύγχρονων απειλών από ισχυρούς αντιπάλους, που διαθέτουν πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς ικανούς να καταστρέψουν μεγάλες, σταθερές στρατιωτικές βάσεις. Με βασικό στόχο την διασπορά δυνάμεων, μια αεροπορία μετατρέπεται από “σταθερό στόχο” σε «κινητή, απρόβλεπτη και διασκορπισμένη δύναμη», ικανή να επιχειρεί από παντού. Η ACE προβλέπει την μεταφορά και διασπορά αεροσκαφών από μεγάλες κεντρικές βάσεις σε μικρότερες ή πιο απομακρυσμένες τοποθεσίες, λιτών υποδομών, ώστε να δυσκολεύεται η στοχοποίησή τους από τον εχθρό. Ενώ ασκήσεις ACE διεξάγονται τακτικά με μαχητικά αεροπλάνα, τώρα συμμετέχουν και τα CCA, που ετοιμάζονται με ταχείς ρυθμούς να εισέλθουν σε υπηρεσία τα προσεχή έτη. 

«Η αεροπορική υπεροχή στα σημερινά ολοένα και πιο αμφισβητούμενα περιβάλλοντα, απαιτεί την ταχεία ανάπτυξη προσιτής μάζας. Τα CCA είναι απαραίτητα γι’ αυτήν την προσπάθεια. Ολοκληρώνοντας ανεπάνδρωτα συστήματα για να πετούν παράλληλα με τους αεροπόρους μας, επεκτείνουμε την εμβέλεια και βελτιώνουμε την θνησιμότητα», ήταν η τοποθέτηση του αρχηγού Επιτελείου της USAF Πτεράρχου Κεν Ουίλσμπαχ, προσδιορίζοντας τις προσδοκίες από τα CCA. 

Εκτός εργαστηρίων και βιομηχανικού περιβάλλοντος, στα χέρια αεροπόρων για να χρησιμοποιηθούν σε πραγματικές συνθήκες πεδίου, τα YFQ-42 Dark Merlin και YFQ 44 Fury, δοκιμάστηκαν με σκοπό την ανάπτυξη των θεμελιωδών Τακτικών, Τεχνικών και Διαδικασιών (TTP) που θα καθορίσουν τον τρόπο με τον οποίο τα CCA ολοκληρώνονται στην αεροπορική δύναμη. 

Οι επιχειρήσεις, εστίασαν σε τρία κύρια επιχειρησιακά σενάρια: 
1. Προβολή Ισχύος σε Διασκορπισμένα Πεδία Μάχης (Distributed Battlefields) με τα CCA να συνεργάζονται με τακτικά μαχητικά για σενάρια προσομοιώσεως δημιουργίας “ασπίδος” αεροπορικής υπεροχής. Τα CCA λειτούργησαν ως πολλαπλασιαστές ισχύος πετώντας προηγούμενα των τακτικών μαχητικών για εντοπισμό απειλών, παραπλάνηση εχθρικών ραντάρ ή εμπλοκή εχθρικών μαχητικών.
2. Σενάρια ACE που αφορούσαν κατά βάση σενάρια προσγειώσεως των CCA, εξυπηρετήσεως στο έδαφος και ταχείας απογειώσεως, με τις ομάδες εδάφους να μετακινούνται διαρκώς σε προσομοιούμενες νέες  τοποθεσίες (εντός της ευρύτερης αεροπορικής βάσεως).
3. Δοκιμές Αξιοπιστίας και Εκτεταμένης Εμβέλειας με προσομοίωση αποστολών όπως αυτών που θα απαιτηθούν στο Θέατρο Επιχειρήσεων του Ινδο-Ειρηνικού. Τα CCA έπρεπε να αποδείξουν ότι τα αυτόνομα συστήματά τους μπορούν να πετούν για ώρες χωρίς αστοχίες υλικού ή απώλεια της ψηφιακής συνδέσεως με τους σταθμούς ελέγχου εδάφους και τα τακτικά μαχητικά, τα οποία υποστήριζαν.

Ειδικά το τεχνικό προσωπικό εδάφους της EOU εκτέλεσε πλήρεις κύκλους προετοιμασίας των CCA στο έδαφος (εκκίνηση, ανεφοδιασμός, φόρτωση αδρανών πυραύλων AIM-120) αποδεικνύοντας την ικανότητα επιχειρήσεων με ελάχιστο υλικοτεχνικό αποτύπωμα, μακράν των μεγάλων κεντρικών υποδομών. Αρκεί ακόμη και ένας μόνο τεχνικός, για κάθε βασική διαδικασία, λόγω της μελέτης που έχει γίνει ώστε να καλύπτονται οι τεθείσες προδιαγραφές. Ακόμη και η διαδικασία εκκινήσεως εμπλέκει ελάχιστο προσωπικό, κυρίως για λόγους ασφαλείας κατά την εκκίνηση ενώ το ίδιο το CCA εκτελεί αυτόνομα τους περισσότερους ελέγχους συστημάτων. Μια βασική διαφορά διαδικασίας, είναι η φόρτωση όπλων, δεδομένου ότι στο YFQ-42 γίνεται σε εσωτερική αποθήκη οπλισμού ενώ στο YFQ-44 σε κοινούς εξωτερικούς πυλώνες. Εν τούτοις, και στην περίπτωση του πρώτου, η διαδικασία αποδείχθηκε ότι είναι απλοποιημένη κι απαιτεί έναν μόνο τεχνικό, χωρίς την χρήση βαρέων μηχανημάτων, επειδή η General Atomics έκανε την σχεδίαση βάσει των αυστηρών προδιαγραφών σε απλότητα και ταχύτητα στο πεδίο, που υπέδειξε το δόγμα ACE.

Πρέπει να σημειωθεί ότι το δόγμα ACE προβλέπει την ανάπτυξη των ομάδων εδάφους από “Τεχνικούς Πολλαπλών Ικανοτήτων” με αεροπλάνα C-130 ή ελικόπτερα CH-53, στα οποία μεταφέρονται και φόρτοι όπλων. Η αστραπιαία ταχύτητα αναπτύξεως, διασφαλίζει ότι τα CCA και η υποστήριξή τους μπορούν να μετακινούνται διαρκώς πριν οι δορυφόροι και τα όπλα μεγάλων αποστάσεων του εχθρού προλάβουν να εντοπίσουν και να στοχοποιήσουν την νέα τους τοποθεσία.

Ο ανεφοδιασμός των CCA σε καύσιμα, γίνεται με τρεις μεθόδους που χρησιμοποιεί η USAF:

1. Ανεφοδιασμός “Wet Wing”: Το μεταγωγικό αεροσκάφος που μεταφέρει την ομάδα εδάφους προσγειώνεται στο πρόχειρο αεροδρόμιο και με τους κινητήρες σε λειτουργία, οι τεχνικοί συνδέουν σωλήνες απευθείας στις δεξαμενές καυσίμων των πτερύγων του μεταγωγικού, μεταγγίζοντας καύσιμο απευθείας στα CCA.
2. Συλλογή Καυσίμου VIPER: Οι ομάδες εδάφους μεταφέρουν την φορητή παλετοποιημένη συλλογή VIPER, με την οποία αντλείται καύσιμο JP-8 από οποιαδήποτε διαθέσιμη πηγή (εμπορικές δεξαμενές, οχήματα καυσίμων ή πτυσσόμενες δεξαμενές που ρίπτονται με αλεξίπτωτο).
3. Ομάδες Forward Area Refueling Point: Σε πιο οργανωμένα σενάρια ACE, εξειδικευμένες ομάδες FARP αναπτύσσονται πρώτες στο σημείο με αεροσκάφος ανεφοδιασμού όπως το HC-130J και στήνουν επιτόπου προωθημένο σταθμό ανεφοδιασμού.
Στην άσκηση συμμετείχαν ως παρατηρητές και στελέχη της Ολλανδικής Βασιλικής Αεροπορίας. Η Ολλανδία είναι ο πρώτος επίσημος διεθνής εταίρος που εντάχθηκε στο αμερικανικό πρόγραμμα CCA. Η σχετική συμφωνία που έχει υπογραφεί, έχει προσφέρει στο ολλανδικό Υπουργείο Αμύνηςπλήρη πρόσβαση σε όλα τα επίπεδα της σχετικής τεχνολογίας. 

Ευρωπαϊκό τοπίο CCA – Loyal Wingman και η Πολεμική Αεροπορία

Related Articles

Back to top button