Τι “ζητά” στο Ιράν ένα πολωνικό τακτικό UAV πιθανώς σε αμερικανική χρήση;

Από Σάββας Δ. Βλάσσης
Οπτικό υλικό που δημοσιοποιήθηκε από το Σώμα Ιρανών Φρουρών Επανάστασης (IRGC) εμφανίζει καταρριφθέν τακτικό ανεπάνδρωτο αεροσκάφος (UAV) τύπου Tiguar S-410, στις νότιες περιοχές της χώρας.
Το Tiguar S-410 έχουν αναπτύξει από κοινού οι πολωνικές εταιρείες uAvionics (κύριος κατασκευαστής) και Asseco Poland (ολοκλήρωση, ηλεκτρονικά, λογισμικό). Έχει μήκος 2,3 μέτρα, εκπέτασμα 4,1 μέτρα, μέγιστο βάρος απογειώσεως 25 κιλά, με 11 κιλά ωφέλιμο φορτίο και χάρη στην υβριδική πρόωση συνδυασμού βενζινοκινητήρα με ηλεκτροκινητήρα, η αυτονομία πτήσεως ανέρχεται σε 12 ώρες ενώ στο Tiguar C, για πολιτικές εφαρμογές, υπερβαίνει τις 20 ώρες! Η ταχύτητα πτήσεως είναι 90 χ.α.ώ., η μέγιστη 160 χ.α.ώ. και ο τυπικός εξοπλισμός αποστολής περιλαμβάνει ηλεκτροπτικό σύνολο με υπέρυθρο κανάλι. Για την απογείωση, απαιτεί διάδρομο 80 μέτρων και η μέγιστη οροφή ορίζεται σε 3.500 μέτρα. Η διαδικασία προετοιμασίας για απογείωση, απαιτεί χρόνο 2 λεπτών. Η επιστροφή μπορεί να γίνει είτε με προσγείωση σε διάδρομο, είτε περισυλλογή με αλεξίπτωτο. Η επικοινωνία με τον σταθμό ελέγχου, στηρίζεται σε κρυπτογραφημένη ζεύξη δεδομένων AES 256, επιλογής ρυθμίσεως πολλαπλών συχνοτήτων.
Στις φωτογραφίες από τα συντρίμμια στο Ιράν, το UAV φαίνεται να φέρει τερματικό δορυφορικής συνδέσεως, απροσδιόριστης υπηρεσίας, εξασφαλίζοντας ικανότητα επιχειρήσεων σε μακρές αποστάσεις από τον επίγειο σταθμό ελέγχου.
Το Tiguar, είχε εντοπιστεί στην διάρκεια της ασκήσεως BALIKATAN 2026 στις Φιλιππίνες, να χρησιμοποιείται από άνδρες του 1ου Special Forces Group τον περασμένο Απρίλιο. Σε οπτικό υλικό δε, εμφανίζεται ένα να φέρει κεραία δορυφορικής συνδέσεως (SATCOM) στο άνω τμήμα της ατράκτου. Στην προκειμένη περίπτωση, εκτιμήθηκε ότι η αμερικανική μονάδα ενδιαφέρθηκε να αξιολογήσει το σύστημα λόγω της ικανότητός του να επιχειρεί σε μεγάλες αποστάσεις, χάρη στο υβριδικό σύστημα προώσεως, που το ξεχωρίζει στην συγκεκριμένη κατηγορία.
Επισημαίνεται ότι το Tiguar είναι συμβατό με τους Κανονισμούς Διεθνούς Εμπορίου Όπλων (ITAR) των ΗΠΑ, στοιχείο το οποίο έχει ειδικό βάρος στην ευχέρεια πωλήσεων μεταξύ συμμάχων στην Δύση.
Λόγω αυτού του πρόσφατου προηγούμενου και καθώς δεν έχει ανακοινωθεί προμήθεια σε αραβική χώρα, μπορεί να γίνει η εκτίμηση ότι το Tiguar που καταρρίφθηκε στο Ιράν, χρησιμοποιείται από τις αμερικανικές δυνάμεις και πολύ πιθανώς, από τις Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων, συγκεκριμένα. Η επιλογή του συγκεκριμένου UAV ξένου προμηθευτή, σημαίνει ότι αξιολογούνται θετικά το χαμηλό κόστος σε συνδυασμό με τις ξεχωριστές επιδόσεις αυτονομίας, για την κάλυψη τυπικών αποστολών συλλογής Πληροφοριών, Επιτηρήσεως, Αναγνωρίσεως (ISR). Πρόκειται για σοβαρή τακτική συμπλήρωση σε μέσα, έναντι των μεγαλύτερων και πιο ακριβών -δυσαναπλήρωτων λύσεων που έχουν στην διάθεσή τους οι αμερικανικές δυνάμεις, όπως επί παραδείγματι το V-BAT.
Πρόκειται για ζωτικής σημασίας συμπέρασμα – διαπίστωση από το πεδίο της μάχης στον πόλεμο της Ουκρανίας, όπου οι δύο αντίπαλοι καταφεύγουν σε ευρεία χρήση ανεπάνδρωτων μέσων, τα οποία όταν περιορίζονται σε λίγες και υψηλού κόστους πλατφόρμες, δεν επιτρέπουν διατήρηση ρυθμού επιχειρήσεων και εκστρατείες σε βάθος χρόνου.
Οπλισμένο Aquila στις ΤΑΜΣ “ΑΙΣΙΟΣ ΟΙΩΝΟΣ-25” και “ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ-25”





