Από Σάββας Δ. Βλάσσης
Η υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας Ελλάδος – Ισραήλ για την ανάπτυξη του ολοκληρωμένου Δικτύου Βληματικής Αντιμετώπισης και Διάγνωσης Απειλών που αποκαλείται ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ, αφορά μια δομή καθαρά αμυντικών οπλικών συστημάτων. Τέτοιο δίκτυο, πτωχότερων επιδόσεων και δυνατοτήτων, διαθέτει ήδη σήμερα η χώρα αλλά με τα νέα οπλικά συστήματα θα αναβαθμιστεί καθέτως. Η απουσία επισήμων δηλώσεων – σχολιασμού από πλευράς τουρκικής κυβερνήσεως, είναι φυσιολογική. Τα διάφορα τουρκικά μέσα ενημέρωσης και τυχάρπαστοι ή λιγότερο γραφικοί σχολιαστές που φιλοξενούν, έχουν εκδηλωθεί με κοινό σημείο αναφοράς την περιγραφή μιας “Συμμαχίας του Κακού”, ερεθίζοντας την κοινή γνώμη αλλά αυτονοήτως, οι Τούρκοι αρμόδιοι παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις.
Χωρίς κάποια υπερανάλυση για τις τεχνολογίες, τα επίπεδα αυτοματισμού και τις ευκολίες που προσφέρει το νέο Δίκτυο, μπορούν να επισημανθούν εν συντομία κάποιες σημαντικές αλλαγές δεδομένων που προσφέρουν τα νέα οπλικά συστήματα.
Στην κορυφή της τεχνολογίας, το David Sling είναι το κύριο οπλικό σύστημα που θα αναλάβει την αντιμετώπιση του οπλοστασίου των βαλλιστικών πυραύλων της Τουρκίας. Η παρουσία αξιόπιστων αντιβαλλιστικών πυραυλικών (ABM) συστημάτων αιχμής, επιλύει μια πολύ σοβαρή απειλή που έχει αναπτύξει η Τουρκία. Τα υφιστάμενα συστήματα PAC-3, έχουν αντιβαλλιστικές δυνατότητες αλλά χαμηλότερες. Με την δημιουργία ζώνης κάποιων δεκάδων χιλιομέτρων, οι δύο μονάδες David Sling μπορούν καταλλήλως τοποθετημένες να εξασφαλίσουν περιοχές των δύο κυριοτέρων αστικών κέντρων, της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
Στο άλλο άκρο, το σύστημα SPYDER AiO θα αντικαταστήσει τα παλαιά ρωσικά συστήματα βραχέως βεληνεκούς (SHORADS) OSA-AK που από την δεκαετία του 1990 καλύπτουν τις ελληνικές χερσαίες δυνάμεις οι οποίες, ιδίως στα ελληνικά νησιά, έχουν καθαρά αμυντική διάταξη. Χάρη στις πολύ ανώτερες επιδόσεις βεληνεκούς, που το κατατάσσουν σε μέσου βεληνεκούς, το SPYDER AiO επιτρέπει δημιουργία ευρύτερης τοπικής ζώνης ασφαλείας, που σε ορισμένες περιπτώσεις στο Αιγαίο, έχουν αλληλοεπικάλυψη. Αυτό, δεν υπήρχε μέχρι σήμερα στο Θέατρο Επιχειρήσεων του Αιγαίου.
Δεν “προστάτευσε” η Τουρκία το Ισραήλ – Η “Τοποθεσία 512” στην έρημο Νεγκέβ
Στην μέση, βρίσκεται το σύστημα BARAK MX, που έχει το ενδιαφέρον ότι προσφέρει και αξιόλογες αντιβαλλιστικές δυνατότητες, που μπορούν να συμπληρώσουν εκείνες του David Sling. Το σύστημα είναι κατηγορίας Θεάτρου Επιχειρήσεων και μπορεί, χάρη στα βλήματα βεληνεκούς 150 χλμ. να δημιουργήσει “ζώνη απαγορεύσεως” σε ευρείες περιοχές. Τέτοιες επιδόσεις προσέφερε το S-300PMU1 αλλά επρόκειτο μόνο για δύο μονάδες, με γνωστούς περιορισμούς. Στο BARAK MX είναι πολύ σημαντικό ότι η προμήθεια αφορά πέντε μονάδες και εάν υποθέσουμε ότι σε περιόδους εντάσεως – κρίσεως – πολέμου μετακινούνται αναπτυσσόμενες σε ελληνικά νησιά, αφενός καλύπτουν όλο το Αιγαίο, αφετέρου μεταβάλλουν και δημιουργούνται αμφιβολίες στον εχθρό για την “γεωμετρία” του Δικτύου, με την οποία θα βρεθούν αντιμέτωπα τα μέσα του. Ακόμη και το υφιστάμενο PAC-3, έχοντας μείνει τεχνολογικώς πίσω άνευ εκσυγχρονισμού, δεν συγκρίνεται σε επιδόσεις και απόδοση.
Στον ενδεικτικό χάρτη που δημοσιεύουμε, παρατηρείται ότι με θεωρητική ανάπτυξη συστήματος BARAK MX στην Ρόδο, επειδή το ίδιο διαθέτει και η Κύπρος, επιτυγχάνεται ένα είδους “συζεύξεως” στην κάλυψη του εναερίου χώρου μεταξύ FIR Αθηνών και FIR Λευκωσίας. Όσο θεωρητική και αν δείχνει μια τέτοια διάταξη “ζωνών απαγορεύσεως” στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν μπορεί απλώς να αγνοηθεί.
Συνολικώς όμως, στο ευρύτερο πλαίσιο του συσχετισμού ισχύος στην περιοχή, η διακρατική συμφωνία με το Ισραήλ για το Δίκτυο Βληματικής Αντιμετώπισης και Διάγνωσης Απειλών, επιτρέπει στην Ελλάδα να καλύψει πολύ γρήγορα το έδαφος, σε σχέση με την απειλή. Ανάλογο ολοκληρωμένο δίκτυο, αναπτύσσει ήδη και η Τουρκία. Η πολιτική της στρατηγικής για εγχώρια ανάπτυξη σε συνεργασία με ξένους οίκους που είναι πρόθυμοι να πωλήσουν την τεχνολογία τους, αποφέρει μεν στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις σταθερή ανάπτυξη των δυνατοτήτων τους, πλην όμως με σχετικώς πιο αργούς ρυθμούς και υψηλότερο τίμημα, υψηλής όμως εθνικής ανταποδόσεως σε θέματα αυτάρκειας. Η Ελλάδα, με υψηλό τίμημα και χωρίς εξασφάλιση αυτάρκειας, καταφέρνει να περάσει εμπρός σε αυτή την κούρσα, αποκτώντας και συστήματα με επιμέρους υψηλότερες δυνατότητες, εν σχέσει με τον εχθρό.
