Ο Στρατός των ΗΠΑ επέλεξε το κορεατικό K9MH – Πώς επικράτησε έναντι του κορυφαίου RCH155
Από Σάββας Δ. Βλάσσης
Ο Στρατός των ΗΠΑ ανακοίνωσε σήμερα την επίτευξη συμφωνίας με την Hanwha Defense USA, θυγατρική της νοτιοκορεατικής Hanwha, για την ανάπτυξη πρωτοτύπων του προγράμματος Τακτικού Κινητού Πυροβόλου (MTC). Η σύμβαση 100.302.961 $ και σωρευτικής ονομαστικής αξίας 262.903.274 $ αφορά την κατασκευή 18 πρωτοτύπων αυτοκινούμενων πυροβόλων για δοκιμές τετραετούς, κατ’ εκτίμηση, διαρκείας.
Χαρακτηριστικό του MTC είναι οι ταχύτατοι ρυθμοί, δεδομένου ότι το πρόγραμμα ξεκίνησε επισήμως στις αρχές του τρέχοντος έτους, στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας Μετασχηματισμού του Στρατού (Army Transformation Initiative) και η πρώτη επίσημη πρόσκληση ενδιαφέροντος προς την αμυντική βιομηχανία εκδόθηκε τον Μάρτιο.
Στην διαδικασία, συμμετείχαν επίσης οι Elbit America (σε συνεργασία με Anduril & Oshkosh Defense) με το σύστημα SIGMA, οι Leonardo DRS και KNDS που πρότειναν μια ειδική έκδοση του CAESAR, η American Rheinmetall με την General Dynamics Land Systems που προσέφεραν το RCH 155 και η BAE Systems με το σουηδικής προέλευσης σύστημα Archer.
Η επιλογή του νοτιοκορεάτικου συστήματος K9MH φαίνεται ότι βασίστηκε σε έναν συνδυασμό επιχειρησιακών, οικονομικών και βιομηχανικών κριτηρίων. Επιχειρησιακώς, ο Στρατός των ΗΠΑ δεν αναζητούσε την πιο προηγμένη λύση αλλά μια ισορροπημένη που να προσφέρει χαμηλό ρίσκο, ταχύτητα στην παραγωγή και ισχυρή εγχώρια υποστήριξη. Το K9MH στηρίζεται στην οικογένεια πυροβόλων K9 Thunder που θεωρείται η πιο επιτυχημένη παγκοσμίως από πλευράς πωλήσεων και είναι αρκούντος ώριμη τεχνολογικώς. Το ότι το πυροβόλο συνοδεύεται από εξειδικευμένο όχημα αυτοματοποιημένου ανεφοδιασμού σε πυρομαχικά, απετέλεσε σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα, δεδομένου ότι ήταν στις απαιτήσεις και οι άλλες υποψηφιότητες δεν προσέφεραν κάτι.
Σε επιχειρηματικό επίπεδο, η Hanwha κινήθηκε έξυπνα και πολύ γρήγορα, νοικιάζοντας και επενδύοντας σε δικό της εργοστάσιο στην Αλαμπάμα. Επιπλέον, λόγω της πλήρους λειτουργίας της γραμμής παραγωγής του K9 για τις μεγάλες ανάγκες εξαγωγών, η νοτιοκορεατική εταιρεία μπορεί να παραδώσει ταχύτερα τα πρωτότυπα, ιδίως τα πρώτα 6 από τα 18, σε σχέση με τον ανταγωνισμό και με χαμηλότερο κόστος.
Το πρόγραμμα MTC αποσκοπεί στην αντικατάσταση των 18 ρυμουλκουμένων πυροβόλων M777 που έχει κάθε Μοίρα των 7 Ομάδων Ταξιαρχιών Μάχης Stryker (SBCT) στην συνέχεια όμως, το πρόγραμμα ενδεχομένως να στις νέες Κινητές Ομάδες Ταξιαρχιών Μάχης (MBCT) που δημιουργούνται τώρα στο πλαίσιο του γενικότερου μετασχηματισμού του στρατού, όσο και στις Ομάδες Ταξιαρχιών Μάχης Πεζικού (IBCT) που διαθέτουν μεικτές Μοίρες με ρυμουλκούμενα πυροβόλα M777 των 155 mm και των 105 mm. Έτσι, υφίσταται προοπτική συνολικής προμήθειας πλέον των 400 πυροβόλων, δυνητικού προϋπολογισμού 6,7 δισ. $.
Πριν το MTC, ο Στρατός των ΗΠΑ προσπαθούσε επί σειρά ετών να αναπτύξει ένα άλλο σύστημα, το Πυροβολικό Πυροβόλου Εκτεταμένου Βεληνεκούς (Extended Range Cannon Artillery) που θα αντικαθιστούσε το ερπυστριοφόρο M109A7. Το ERCA, που ακυρώθηκε στις αρχές του 2024, χρησιμοποιούσε κάννη υπερβολικά μεγάλου μήκους (58 διαμετρημάτων) για να πετύχει βεληνεκές άνω των 70 χλμ. αλλά στις δοκιμές καταγράφηκαν υψηλά ποσοστά ταχείας φθοράς του κοίλου της κάννης. Επιπλέον, εφέρετο σε ερπυστριοφόρο όχημα ενώ πλέον αποδίδεται μεγαλύτερη έμφαση στην υψηλότερη ταχύτητα, με κύρια απαίτηση τους υψηλούς ρυθμούς βολής και μετακινήσεως (shoot and scoot). Ο Στρατός των ΗΠΑ αποφάσισε να σταματήσει την προσπάθεια αναπτύξεως ενός νέου οπλικού συστήματος εκ του μηδενός και αφού έχασε μια εξαετία λόγω του ERCA (ξεκίνησε το 2018) να επιλέξει μια ώριμη λύση, ώστε να καλύψει τον χαμένο χρόνο. Τα διδάγματα από τον πόλεμο στην Ουκρανία, ως προς την αξία της αυξημένης κινητικότητος που προσφέρουν οι τροχοί, για την ενίσχυση της επιβιωσιμότητος έναντι των απειλών δρόνων, ανέδειξαν ως υψηλότερης προτεραιότητος την αντικατάσταση των ρυμουλκουμένων πυροβόλων M777 και η τροχοφόρα πλατφόρμα του MTC, ανταποκρίνεται καλύτερα στα χαρακτηριστικά των SBCT που στηρίζονται σε τροχοφόρες πλατφόρμες μάχης.
Ο Στρατός των ΗΠΑ, επιλέγοντας το K9MH, αποφάσισε να προτιμήσει ένα οπλικό σύστημα που καλύπτει κατά 90% τις επιχειρησιακές απαιτήσεις, με ελάχιστο ρίσκο, χαμηλότερο κόστος και στην επιθυμητή κλίμακα και χρόνο παραγωγής. Η ικανότητα παραδόσεως των 6 πρωτοτύπων σε διάστημα μερικών μηνών μόνο, θα επιτρέψει την ταχεία έναρξη του προγράμματος δοκιμών ενώ κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να το προσφέρει η γερμανική Rheinmetall, που ακόμη βρίσκεται στα πρώτα στάδια παραγωγής του RCH155 και δεν έχει την βιομηχανική ικανότητα να ανταποκριθεί, χωρίς να καθυστερήσει τα εν εξελίξει προγράμματα, με κύριο αυτό της Ουκρανίας. Η γερμανική εταιρεία βρίσκεται στον παρόντα χρόνο σχεδιάζει με τους Βρετανούς, που έχουν παραγγείλει το RCH155, την ωρίμανση της ευρωπαϊκής γραμμής παραγωγής.
Το RCH155 θεωρείται η κορυφή με βάση τα επιχειρησιακά και τεχνολογικά χαρακτηριστικά, αντιπροσωπεύοντας την επομένη γενεά στα αυτοκινούμενα πυροβόλα. Μεγάλο πλεονέκτημα έναντι του ανταγωνισμού, είναι η ικανότητα βολής εν κινήσει (Shoot on the Move) όντας το μόνο παγκοσμίως που μπορεί να εκτελεί βολές ακριβείας με το πυροβόλο σε κίνηση με σταθερή ταχύτητα. Αυτό σημαίνει ότι είναι σχεδόν αδύνατο για τον εχθρό να το πετύχει με πυρά αντιπυροβολικού. Επιπλέον, διαθέτει έναν πλήρως αυτόματο, ανεπάνδρωτο πύργο, ελεγχόμενο εξ ολοκλήρου ψηφιακώς, οπότε χρειάζονται μόνο ο οδηγός και ο αρχηγός πληρώματος/ πυροβολητής, στο στοιχείο. Το διμελές πλήρωμα κάθεται προστατευμένο στην θωρακισμένη καμπίνα ενώ γενικότερα, το σκάφος του τροχοφόρου Boxer (8×8) φέρει ισχυρή θωράκιση. Παρά ταύτα, ως τροχοφόρο, έχει υψηλό βαθμό ευκινησίας σε ανώμαλο έδαφος.
