Από Σάββας Δ. Βλάσσης
Τα επτά κράτη – μέλη είχαν υπογράψει σχετική επιστολή προθέσεων στα τέλη του 2024 για την ανάπτυξη οικογενείας φρεγατών, οι οποίες θα είναι έτοιμες για υπηρεσία στην δεκαετία του 2040. Η πρωτοβουλία είναι ανοικτή για συμμετοχή και άλλων κρατών – μελών σε μελλοντικό χρόνο.
Την ευθύνη του συντονισμού για ανάπτυξη – περιγραφή των απαιτήσεων από το ECV, έχει ο εκπρόσωπος του Ισπανικού Ναυτικού. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, το ECV αποσκοπεί στην αντιμετώπιση των ναυτικών ελλείψεων που περιλαμβάνουν τον υποβρύχιο έλεγχο και έλεγχο του βυθού, την υπεροχή των πληροφοριών, την άμυνα στον κυβερνοχώρο, τον πόλεμο επιφανείας, συμπεριλαμβανομένης της αντιβαλλιστικής άμυνας και τις επιχειρήσεις με δυνατότητα μη επανδρωμένων και αυτόνομων οχημάτων.
«Χρειαζόμαστε μια πραγματική δέσμευση από τους Ευρωπαίους εταίρους για την ανάπτυξη αυτών των συστημάτων. Βασιζόμαστε σε άλλους, αλλά είναι κάτι που δεν μπορούμε να κάνουμε πια», είπε ο Ισπανός συντονιστής. «Δεν είναι ρεαλιστικό να πιστεύουμε ότι ένα μόνο έθνος μπορεί να το αναπτύξει αυτό», πρόσθεσε. Μέσω συνεργασίας, ένας στόλος ECV μειώνει το κόστος για εξοπλισμό με οικονομίες κλίμακος και θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάπτυξη κοινών ναυτικών σχολών σε όλη την Ευρώπη.
Ο επικεφαλής της Μονάδας Θαλάσσιου Τομέα του ΕDΑ, τόνισε ότι το έργο στοχεύει στην ενίσχυση της θαλάσσιας ασφάλειας και αυτονομίας της Ευρώπης. Η πρωτοβουλία ECV θα βοηθήσει στην επίτευξη των στόχων του ΝΑΤΟ και θα χρησιμοποιήσει τα πρότυπα της Συμμαχίας στις απαιτήσεις του. Το ECV θα είναι διαλειτουργικό με τις ναυτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ και συμπληρωματικό προς το Δυνατότητα Στρατιωτικού Σχεδιασμού και Διεξαγωγής Επιχειρήσεων (MPCC).
«Θα συνεργαστούμε στενά με τη βιομηχανία, γιατί αν δεν ξεκινήσετε με τη συνεργασία με τη βιομηχανία από την αρχή, η δουλειά δεν θα πετύχει», είπε ο επικεφαλής. Μόλις συμφωνηθούν οι απαιτήσεις υψηλού επιπέδου, ο κλάδος της ΕΕ πρέπει να υποβάλει προτάσεις σχετικά με τον τρόπο διαμόρφωσης των σκαφών.
Το ECV δεν έχει σχεδιαστεί ως ενιαίο πλοίο, αλλά ως οικογένεια σκαφών που μοιράζονται κοινές τεχνολογίες και σχέδια, ενώ διατίθενται σε διαφορετικά μεγέθη προσαρμοσμένα σε συγκεκριμένες αποστολές και ανάγκες των κρατών μελών. Σε αντίθεση με την παραδοσιακή ναυπηγική, το ECV ακολουθεί τη λεγόμενη προσέγγιση συστημάτων σε κύτος: η τεχνολογία έρχεται πρώτη και το πλοίο χτίζεται γύρω από αυτήν. Το ECV θα πρέπει επίσης να λειτουργεί ως πλωτό κέντρο διοίκησης, συντονίζοντας πλοία, αεροσκάφη, drones και προσωπικό κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, για παράδειγμα.
Δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων περιγράφουν το ECV ως οικογένεια κυρίων μονάδων κρούσεως μεγέθους φρεγάτας ή αντιτορπιλικού, αρθρωτής σχεδιαστικής αντιλήψεως. Σε αντίθεση με το πρόγραμμα της “Ευρωκορβέτας”, που απευθύνεται περισσότερο σε ναυτικές επιχειρήσεις σε παράκτια περιβάλλοντα, το ECV θα έχει ευρύτερες ικανότητες αλλά θα διαφέρει ριζικώς εν σχέσει με τις σημερινές ανάλογες μονάδες. Εκτιμάται ότι στον συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα, ευρωπαϊκά ναυτικά θα έχουν μια απαίτηση για την προμήθεια 30 περίπου κυρίων μονάδων κρούσεως και ως εκ τούτου, ένα μεγάλο μέρος θα μπορεί να καλυφθεί μέσω του ECV. Το πρόγραμμα εκτιμάται ότι θα απορροφήσει πόρους της τάξεως των 20 δισ. €.
