Μπορούν να μην “πάνε χαμένα” τα αποσυρμένα Leopard;

Από Σάββας Δ. Βλάσσης
Η μείωση του αρματικού δυναμικού στον Ελληνικό Στρατό, είναι μία πραγματικότητα η οποία προέκυψε από την αποτυχία εξασφαλίσεως κανονικής υποστηρίξεως του υλικού και ιδίως του πιο σύγχρονου, σε συνδυασμό με επιζήμιες αποφάσεις των πολιτικών προϊσταμένων, που εκφράσθηκαν με την απουσία οποιουδήποτε προγράμματος για άρματα μάχης στον εξοπλιστικό σχεδιασμό μέχρι το 2036. Η απόφαση αποσύρσεως πλέον των 200 αρμάτων Leopard 1/2 και M60A3 TSS, είναι η φυσιολογική συνέπεια τελικής απαξιώσεως του υλικού, λόγω προσπορισμού ανταλλακτικών επί σειρά ετών από αυτό.
Όταν όλοι οι στρατοί προσπαθούν να αυξήσουν το αρματικό δυναμικό τους, ο Ελληνικός Στρατός αποτελεί την παγκόσμια παραφωνία.
Ένα ενδιαφέρον ερώτημα που θα μπορούσε να τεθεί, είναι εάν από αυτό το χάλι, μπορεί να προκύψει κάτι θετικό.
Η απάντηση δεν είναι δύσκολη.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία, έδειξε ότι υπό συνθήκες πιέσεως και παρατεταμένης φθοράς, η κρισιμότητα των στιγμών καθιστά χρήσιμο κάθε οπλικό σύστημα το οποίο μπορεί να λειτουργεί έστω και στοιχειωδώς. Οι Ουκρανοί και οι σύμμαχοι που τους βοηθούν με στρατιωτική βοήθεια, αξιοποίησαν ακριβώς αυτούς τους τύπους αρμάτων που αποσύρει ο Ελληνικός Στρατός.
Άρματα Leopard 2A4 αρχικώς κι εν συνεχεία Leopard 1A5, αξιοποιούνται επιχειρησιακώς, παρά το ότι τα δεύτερα, ουσιαστικώς προήλθαν από μακρά αποθήκευση και πλήρως αποψιλωμένα από σκοπευτικά συστήματα, επικοινωνίες ή και κινητήρες ακόμη. Με εγκατάσταση νέων συστημάτων και βελτίωση στην θωράκιση, επιχειρούν σήμερα με ικανοποιητικά αποτελέσματα.
Πώς ενισχύθηκε η σημασία της Ελλάδας ως δυνητική πηγή Leopard 1A5 για την Ουκρανία
Αυτό σημαίνει ότι τα Leopard που αποσύρθηκαν από τον Ελληνικό Στρατό, μπορούν να προσφερθούν στην Κύπρο και με ένα εκτενές πρόγραμμα εκσυγχρονισμού, να αναβαθμιστούν σε πολύ υψηλό βαθμό, καλύπτοντας επιχειρησιακές ανάγκες της Εθνικής Φρουράς. Η ελληνική EODH έχει παρουσιάσει εκτενή πρόταση ολικού εκσυγχρονισμού του Leopard 1A5, με το οποίο επιλύονται όλα τα προβλήματα παλαιότητος και υποστηριξιμότητος ενώ βελτιώνεται θεαματικά η επιχειρησιακή απόδοση του άρματος.
Μια τέτοια εξέλιξη, θα σημαίνει ότι τα άρματα που τώρα έχουν μείνει κουφάρια, δεν έχουν πεταχτεί απλώς αλλά αξιοποιούνται και συνεχίζουν να υπηρετούν εθνικές ανάγκες.
Η περίπτωση ενός τέτοιου τρόπου αξιοποιήσεως των αποσυρθέντων Leopard από την Κύπρο, μπορεί να χρησιμεύσει ως οδηγός, ώστε μελλοντικώς, εφόσον τα δεδομένα που ισχύουν σήμερα μεταβληθούν, είναι εφικτή μια συνέχεια και στον Ελληνικό Στρατό. Ουσιαστικώς, επειδή ο αριθμός των αρμάτων δεν είναι ευκαταφρόνητος, μπορεί να μεταφερθεί σταδιακώς ένα ανάλογο πρόγραμμα σε αυτά.
Εναλλακτική λύση θα ήταν να διατηρηθούν τα άρματα ως έχουν, με σκοπό την αξιοποίησή τους ως πλατφόρμες άλλων οπλικών συστημάτων, κατόπιν σχετικών μελετών.
Τέλος, τα άρματα μπορούν να αξιοποιηθούν παραχωρούμενα σε άλλον ενδιαφερόμενο, όπως επί παραδείγματι η Ουκρανία, έναντι ανταλλαγμάτων.
Η εμπειρία της πολεμικής αναμετρήσεως στην Ουκρανία, έχει δείξει ότι στην περίπτωση των αρμάτων μάχης, ακόμη και τα “κουφάρια” μπορούν να χρησιμεύσουν και μετά από τις απαραίτητες εργασίες, να αποδώσουν ενεργοποιημένα και πάλι άρματα μάχης. Από τις διαθέσιμες πιστώσεις, εξαρτάται η έκταση των παρεμβάσεων, από τις οποίες εξαρτάται και ο ρόλος που θα μπορούν να καλύψουν τα αποσυρμένα άρματα σε νέα χρήση.
Ολοκλήρωση σχεδίασης αναβάθμισης του Leopard 1A5 από την EODH




